روزي ز خُـم رنگ، نژادي به هوا خــاسـت
كـــابـينـه اي از احسن مخلـوق بــيــاراسـت
بر قامت شمـشـاد نظــر كرد و چـنين گفـت
"كامروز همه مــلك جهان زير پـَر مـاسـت"
"بـر اوج چــو پــرواز كنـــم از نـظــر تــيــز"
مي بينم اگر بــوش و اگر رايس به درياست
تهـــديـد به تحـــريـم اگــر مي كنـد امروز
خود نيك بدانـد كه ز تحريم، نه پــرواست
گــاز ار چــه دهم مفت به هنـدو وبه پشتـو
دانم به كـذا رهبرشـــان پشـت سـر مـاست
مــا گــر چه به بـوشهر ز روسـيه بخورديم
هر تير كه انداخت خشابش همه از ماست
تضعيف نمود او دول ماضي و خوش گفت
از دولــت وكابينـه واز كــرده ي نــاراست
از ســفـره ي مـا نـان بـگـرفــت و بفرستـاد
بهردگران لقمهي چرب از چپ و از راست
مـسكــن دو بـرابـر شـد و اقـلام دگــر هم
چون نيك ببيني همـه نـاگفتـه هـويـداست
بــا وعـده ي آيـنـده زبـان بسـت ز مــردم
آيندهي واخورده كه خـود نامده پيداسـت
نـيـروي جـوانـي كـه اميد همه بـر اوسـت
ويـران شده اِمروزش ومايوس ز فرداسـت
اعــدام جواني كـه شد از دسته ي اشـرار
قرباني كوتاهي و نـا پــختگـــي مـاسـت
آن بسته كه از سفره ي ما رفت به آن جا
سهم فقرايي است كه در مملكت ماست
هر گـوشه از اين كشور زرخيز ببينــي
پر گشته ز فحشا و فساد و زكم وكاست
دايم به شـــعار و به سخن راني و انـدرز
اين مژده بفــــرمود كه اسباب مهياسـت
با چشم بصيرت تو بر اين هـيمنه بنــگر
باطن همـه پژمرده وظاهر چه فريباســت
گفتم كه به خود كردم هر بدكه بديـدم
"گفتا زِكه ناليمكه از ماستكه برماست"
به بابك ملكزاده، دلاوري كه مشتاق زيارت رخ همچون قمر ما بود.
زدي سـر بـه وبـلاگ مـن يك دَمــي
بــديــدي زِ دريــــاي شـعـــرم نَـــمي
بپــرسـيـدي از من كـه تـو كـيـسـتـي؟
چـــرا بيــن سـَرهـــا سـَري نـيـسـتــي؟
من آنم كه رستــم بـــود پـهــــلــوان
تو هستــي هــويــدا و بنــــــده نهـــان
هــويــدا نــه با پيـپ و بــا آن عصـــا
نه اُركـيـــده و ني چـــلاق از دو پـــا
نمــــودم رُخ از خـلـق پــنهـان، ولــي
زِ بــعــد زمانـي شــــــوم منـــجـــلـي
خدا را چه ديدي؟ شدم بت چو شــاه
مُبــــــرا زِ هـــــر اشتــــبـاه و گنـــــاه
ظهـــوري نـــه مانند صــاحــب زمـان
ظهـــوري كه گيرم به پاستـور مكــان
بــســــازم يـكـي دولــت مـــــردمــي
نــه با هــــر فــِـراكسـي بســـازم دمي
يكـي دولت طنـــز وشنگــول وشـــاد
كه كابينــــــه اش پـــر زِ رنـــدانِ راد
زنــســـــل قـــديمـــي وزيـــــر آورم
وزيــران فـــعــــــلي بـــه زيـــر آورم
فقـــط يك جــــوان استمالت شـــود
"زروعي" سخنـــــگوي دولت شـــود
وبــا حفــظ ايـن پــست ســـــازم وِرا
وزيــــــر سپــــاه ورييـــــس رجـــــا
زهـــاوايــي از بهـــــــر او مــدركــي
بگيـــــرم كه ديــگر نبـاشــــد شكـي
به فرهنـــگ وارشـــاد ســــازم وزيـر
كنــــــم بــر تــــوانـيـــر اورا اميـــــر
دوتــا پســـت ديـــگر به او مي دهـم
كنــــــارش دو تا آشنــــــا مي نهــم
كه تــا دســت الهــــام بـنــدد زپشت
بــه مسئولــيت هاي ريــز و درشـــت
كنـم سـود بانكي دو در صــد، ولـي
همــــه وام هـــا مي دهـــــم به علي
علـــــي ، همســر خاله ي بنده است
جــواني نــود ســـاله و زبـــده است
دهـــــــم امتيــاز همـــه صـــادرات
بــدو و نـگيـــرم از او مـــــالـــيـات
تقي را بــه كابينــه دعــوت كنـــم
وزيـر جـهـاد و شــــــهادت كـنــم
تقي كيست؟ جــد بـزرگ عـلــــي
ز اعـــــراب دارد رگ جـــاهـلـــي
كنم خواهرم عضـــــو شوراي شـهر
اگر چه مــدام است با بنــــده قهــر
رييــــس امــــور زنــــانــش كــنم
و ســــركــرده ي بانوانـــش كنــم
كنـارش دو تـــا منصـب ورزشـــي
كه تــا بـه شــود حـال هر ناخوشي
خـــلايق همــــه روي كــار آورم
زِ ســــرمـايه خـــواران دمار آورم
صف نفت و بنزين ومازوت و گاز
زمخــلوق ســــازم طــويـل و دراز
دهــم اذن تـَزويج چــنـدم به خلق
چـــنان، تا رسانم نفس ها به حلق
دو دخـــتر به عقـد و نكـاح آورم
جــوانـان بــه راه صــــلاح آورم
يكي را موقـت، دگـــــر دائمـــي
يكي گـاهِ محـنت، دگــــر خرمي
خلاصـه دعا كن كه ظاهر شــوم
يكي دولت پاك و طاهر شـــوم
به روغـن شــود جملگي نانتــان
قوي باشــد همــــواره ايمانتــان