ســعــدی بــه غزل شــهــرت دنـیــا دارد

حــافــظ بـه کـنـــار او غـزل هــــا دارد

چون نیک نظر کنی به کابینه ی دوست

صــد سعدی و حـافظ هـمه یک جـا دارد

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷

یک عده از انحصارخارج گـشتـنـد 

جَمعی دگرازحِصارخارج گشـتـنـد

دارایی شان جمله یوروگشته وپوند

ازبـنــد یِـن ودلارخــــارج گشـتـنـد

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷

ما را که غـم زیاد و کم نیـست عزیز

بر دولــتـیان غصه و غم نیسـت عزیز

هر چیز که هست بر در خانه­ی ماست

هیچ از غـم دیـگران غمم نیـست عزیز

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷

گفتی که شِکر به کام تو غصّه چرا

یک وام کـنم بـه نام  تو، غصّه چرا

گَر وام کم است خانـه­دارت بـکنم

تا مـن هستم کنــار تـو غصّه چرا

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷

از روغن ونـان و شیر و شکَّر بگذر

از خیر شراب و خَمر و ساغر بگذر

شـرّیسـت نهـفـتـه در دل سـاغر و می

یـک بـار دِگر زِ خِـیـرِ این شر بگذر

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷

گفتی که زِ هَر که دل شکسته­ست تو را

تــــــاوان گـنـــاه کـرده را مـی گـیــرم

گفـتـم کـه فـرشـتـه­ی نـجـاتـم گـشتی

بـا دولـت تـو نِـگر چـه­هــا مـی گیـرم