تقدیم به همسرم
گفتی که زِ زن سخن بـگـویم
از زن سـخـنـی حسـَن بـگویم
زن اَحسـن خلـقت الـهی است
زن نعمت پـاک کبـریایی است
زن قیمت و قدر او نهـان است
در مقدم او به حق، جنان است
اینهـاسـت همـه کـلام قـرآن
تکلیف نـمـوده بـر فـهـیـمـان
تــا حرمـت زن نـگـاه دارنــد
در جـایـگه حـقـش گـذارنـد
امروز اگـر چه نیست ســاری
احکام حـقِ تو نیست جـاری
لیـکـن نــظـرت بـلـنـد بــادا
مـحفــوظ زِ هـر گَـزَند بــادا
کوتـاه کنـم سـخـن بـرایـت
رغـبت نکنم شوم بـه جایت
زیـرا که تو را حقیـر کردند
والا بـودی، صــغـیر کردند
هستـی تـو وجــیهـهً اِلی الله
اِشفعی لَنـآ، کلام کــوتـاه